Aan het eind van deze dag, voel ik me tevreden.
Het was een "Nu-dag". Geen sluier vandaag. Gewoon mogelijkheden en dingen zoals ze zijn. Geen stress.
Ik "was" vandaag. En "ben" nog steeds.
Heel mindful, lijkt me :D
Doelen en een duidelijke planning.
Ik moet die nieuwe combatchoreo gewoon kennen tegen dinsdag. Blokken dus en geen tijd voor muizenissen.
Ik wil ook dat minuet goed kunnen spelen tegen het concert. Oefenen dus. Elke dag even.
De afspraak in de bank lag ook al een tijdje vast. Incalculeren en efficiënt werken.
En dan de dag afsluiten met dans. Muziek. Een beetje denken, en vooral voelen.
En dan gewoon tevredenheid.
Een beetje een rare dag vandaag. Veel te vroeg wakker door een ronkende motor voor de deur, en opgestaan met een gevoel van tristesse dat de hele dag bleef hangen, als een onzichtbare sluier.
Ach ja, ik berust :) Morgen is een nieuwe dag.
Ze waren er wel, de kleine dingen :
- een interessant gesprek
- een half uurtje cello
- de dochter met nieuwe kleren en dus goed humeur.
- de zoon met een liedje over Sinterklaas (iets met "toen viel hij in bad, het bad was te heet, toen liet hij een scheet, de scheet was te luid, dus vloog hij eruit" en nog meer gerijm ;D)
- een warme kom zelfgemaakte soep
- de nieuwe combatchoreografie; volgende week is het aan mij :D
- een aangename avond: oude bekenden, nieuwe gezichten en fijne plannen
- een avondwandeling naar huis
Bah. Er zijn zo van die dingen die je humeur keihard naar beneden knallen. En hoewel je dan tegen jezelf zegt dat het allemaal relatief is en je probeert bij het nu te blijven, voel je het toch smeulen.
Naar buiten gaan, keihard schreeuwen en lopen tot de adem op is.
In mijn geval helpt dat :).
Alleen moeilijk, voor de klas ...
Nu goed. In de namiddag was de rust er weer. :)
Met Arne naar de training. Gevaarlijk slappe lach achter het stuur. Ik hoor gekroch, geproest en geslis naast mij. Ik kijk opzij en zie ...
Beatboxing Arne.
A star is born... ;D
De dochter wil niet onderdoen en zet thuis een geweldige playback neer van een debiel nummer. De vervelende ochtend lijkt ver weg.
Wat er uiteindelijk nog over is aan ambetantigheid veegt een uurtje Body Combat helemaal weg. Zalig. Alles geven en blijven gaan.
Een beetje als keihard schreeuwen en lopen tot de adem op is.
Helpt altijd.
:)
Drukke dag. Beetje spannend ook.
Alternatieve (en interactieve) werkvormen uitproberen, het is een risico. Maar, ik ging eens durven vandaag.
In een woelige klas. Mét observerende stagiaire. Echt, Isabelle ?
Oef en hoera ! Ze deden goed mee.
Ook in mijn andere klassen ging ik ervoor. Nog meer oef-en-hoera's :)
Ik moet nog wat perfectioneren, maar mijn lieverds van het 8ste lesuur waren al positief. Een heel uur met Frans bezig geweest, wow. En het was leuk, mevrouw.
Hèhè. Of hoe een kleine succeservaring deugd kan doen :)
Back to earth. Eten. Supermarkt. Focus. Wat heb ik nu ook alweer nodig ?
Een jongeman groet me heel verlegen in het Frans : 'Bonjour'. Een oud-leerling, uit één van mijn vierdes, zo'n vier jaar geleden. Hij zat maar een half jaar in mijn klas, ik moest even nadenken.
Zo tof, dat hij mij nog herkent. Zo fijn, dat korte gesprekje.
En als nadien de man aan de kassa vriendelijk veel moeite doet om de boodschappen heel efficiënt in mijn tas te stapelen, denk ik dat het toch niet helemaal om zeep is met deze wereld. ;)
Met dat goede humeur vertrek ik naar de celloles. Het is onze eerste repetitie met piano vanavond. Spannend.
Ik hoop maar dat het goed klinkt ...
Eigenlijk is die eerste zondagavond zonder mijn kinderen niet het juiste moment om op zoek te gaan naar het geluk van de dag.
Ik mis hun warme aanwezigheid in mijn huis. En hoewel de week alleen ook rust brengt, blijft het wennen.
In mijn hoofd zit ik dus even terug aan tafel deze ochtend. Met een pannenkoekenontbijt. En veel gesmek :).
Ik woon in een huis op leeftijd. Met allerlei 'mankementjes' dus.
Zo was de kraan aan de lavabo in de badkamer al een tijdje buiten strijd. Ik ben geen luxebeest en trok mijn plan gewoon met water in teiltjes. Alles went.
Ik kocht een nieuwe kraan, maar het vervangen bleek een heel gedoe en ik heb daar echt noppes verstand van.
Een leuke verrassing vandaag.
Deze middag ging de bel. Mijn schoonbroer. Met toolbox.
Een paar uurtjes later ... tadaaa ! Lavabo met nieuwe kraan.
Yesss !
Je zou van minder vrolijk worden :)
Een superdeluxe badkamer heb ik nog niet, maar bon, het ziet er toch al chiquer uit :)
Merci, Dieter :)
Vandaag vond ik warmte en energie in ...
- een babbel met een lieve en boeiende jongedame.
- het oefenen op mijn cello. Ik wou het kort houden, maar was ineens weer een uur verder :).
- toneeltekst inoefenen met aangenaam gezelschap.
- gietende regen en droge kleren.
- frietjes van het frietkot !
Ik realiseer me ineens dat ik aan de helft van mijn #100happydays ben. Wow ...
Elke dag op zoek gaan naar wat mij gelukkig maakt, verplicht me om bewust stil te staan. En dat is goed.
Het confronteert me soms ook keihard met wat mij ongelukkig maakt.
Maar de fijne momenten liggen in de weegschaal. Ik sluit mijn dag af op een positieve manier.
Nog 49 dagen :)
