woensdag 1 april 2020

Dag 10 - #CoronaDays

Ik kreeg het stressgevoel niet weg vandaag. 
Het werk blijft maar komen...
De vriend raadde me aan het wat rustig aan te doen. 
Hm. Moeilijk.
Ik wil dan graag dat einde zien. En werk nog wat harder ...

'Leerkrachten werken keihard om ál hun leerlingen door dit schooljaar te sleuren'- Dank je wel, Ann Peuteman, voor het hart onder de riem. 
:)

Enfin, ik ben er bijna. Morgen kan ik wat ontspannen. 
Hopelijk wil de zon dan ook weer mee. 

Heerlijk weer vandaag.
De was ruikt lekker fris.
Gelukkig af en toe ook pauze. 
Een lieve vriendin kwam mijn mondmaskertjes ophalen. 
Zoals het hoort in coronatijden legde ik mijn pakje aan de deur. 
De korte babbel door het raam op klik deed deugd.

Leve Studio Brussel vandaag. 35 jaar Afrekeningnummeréénhits. 
Woehoew. 
En even losgaan op de nummer 1
Memory lane. 

Tijd voor de dagelijks avondwandeling met de vriend. 
Het weegt wel, die afstand. 
Je ziet elkaar, je praat, en dat is het dan. 
Ach ja.
We blijven positief. Aan alles komt een eind. 

Dag 9 - #Coronadays

Ik ben een slechte slaper. 
Ik word vaak wakker op een vervelend uur. Terug in slaap vallen is moeilijk. 
Maar af en toe...
Nog een uurtje erbij deze ochtend. 
Fijn :)

En zo waren er nog wat kleine gelukjes vandaag.

Het lijstje werk voor de week is een A4-tje lang. 
Hey, Moed, kom eens uit mijn schoenen...
Maar kijk, al een derde weg na vandaag
Komt goed ! 
;)

Even pauze met wat naai- en stikwerk. 
Zes mondmaskertjes erbij. 
Het gaat steeds vlotter :) 
En toffe muziek krijgt iedereen goed gehumeurd. 

Na het eten opnieuw een avondwandeling met de vriend. 
Een fijn moment, met een sfeervol 'applausje voor de zorg' om 8 uur.
Maar het voelt nog steeds vreemd, die afstand. 

Liefde voor Muziek
Fijn programma. 
Leuk hoe die nummers een nieuw jasje krijgen. 
Bescheiden shaken met de kat op schoot.
Ze is blijven liggen ;) 

dinsdag 31 maart 2020

Dag 8 - #CoronaDays

Ik zit al even naar dit blad te kijken
Ik weet niet zo goed hoe ik moet beginnen. 

Heel deze situatie voelt bij momenten wat vreemd. 
Ik heb een hele dag voor school gewerkt. Opdrachten verbeterd, mails gelezen en beantwoord, oplossleutels gemaakt ...
En ik doe dat wel vaker, zo de hele tijd met schoolwerk bezig zijn. 
Een vrij normale dag dus, hier binnen.

En intussen, buiten, gaat dat virus tekeer. 
Elke dag een lijstje nieuwe besmettingen en doden. Overal in de wereld. 
Ik chatte even met mijn vroegere pennevriendin uit de Fillipijnen. Ze is verpleegster en woont nu in Melbourne. Ze heeft dezelfde verhalen over lockdown, hamsteren en zorgen. Ze is bang voor haar familie thuis. De medische zorgen daar zijn immers niet zo geweldig... 

Na dit alles zal onze maatschappij er anders uitzien, horen we zeggen. 
Het kan bijna niet anders. 
Ik hoop dat vooral de goede dingen zullen blijven. 
De solidariteit, het respect voor wie nu zorgt voor anderen, de dankbaarheid voor eenvoudige dingen, het anders leven...


Mijn dag was rustig.
Ik vinkte heel wat dingen af op het lijstje, kreeg best grappige mailtjes en berichten en las af en toe iets moois. Zoals deze "boodschap vol hoop" van een leerkracht.

Ik zag mijn zoon even. Fijn :) 
Het nieuwe skateboard was aangekomen. Daar zat hij al een week op te wachten. 

Ik genoot van mijn korte cello-pauze. Het ging niet helemaal zoals ik wou, maar ik vond het eens niet zo erg. Morgen beter.  
De frisse avondwandeling met de vriend was er een volgens de regels (anderhalve meter tussen). Een beetje raar, maar beter zo dan niet. 

En om af te sluiten keek ik naar de laatste aflevering van Down the Road. Met een grote  glimlach :).


maandag 30 maart 2020

Dag 7 - #Coronadays

Een rustige dag. 
We lieten het nieuws met mondjesmaat binnen. 

Na het werk voor school maakte ik het hoofd leeg met 'bandwerk'.  
Deze week haalde ik restjes stof en stikmachine boven. Onze mensen in de zorg kunnen mondmaskers gebruiken. Ik draag graag mijn steentje bij.

Een middag goeie muziek, een zinvolle bezigheid en een goed gevoel.
:) 

Nog een spel tussendoor. 
De zoon bleek de grappigste van ons drie vandaag. 
En toen waren ze weer weg... 
Moeilijk moment. 
Tot zondag, schatten x 

zaterdag 28 maart 2020

Dag 6 - #CoronaDays

Het fietstochtje met de dochter deze ochtend deed deugd. 
Fijn even buiten te zijn. 
Alleen vraag ik mij af waarom wij nu altijd tegenwind hebben... 

Opnieuw een lekker zonnetje vandaag. 
We aten voor de eerste keer buiten. 
Gezellig :) 

Het telefoontje van een lieve vriendin was een leuke verrassing. Na alle virtuele gesprekken deze week eindelijk eens een 'echte' stem ;).

De dochter had zin in een spel. 
We speelden Scrabble.
Zij won. Hm ... ;) 

De kat ligt op mij te wachten. 
Tijd mij te installeren in de zetel. 
Laat de zaterdagfilm maar komen. 
We zijn er klaar voor!    

vrijdag 27 maart 2020

Dag 5 - #CoronaDays

Van 'Boekenjagen' naar 'Berenjagen'. Ik vond het een leuk initiatief.
De beer staat ook hier voor het raam.
En hé, een briefje in de bus!
'Beredikke knuffel van Thor, Seppe en Sofie'. 
Daar wordt een mens best vrolijk van :)
Ik verliet mijn kot eens vandaag.
Omdat het moest. 
Boodschappen doen. 
Toch een vreemde ervaring. 
Afstand houden. 
Alleen aanraken wat je koopt.
Wachten achter de zwarte lijn.

Eerlijk ? Ik voelde me niet altijd op mijn gemak. 
Ik vergat dus vanalles en bracht de verkeerde pasta mee. De dochter vroeg zich af hoe ik in godsnaam in die winkel rondgelopen had. Met mijn ogen dicht? 
Tja. 

Het gevoel is normaal. 
Ik trek me een beetje op aan de woorden van Peter Adriaenssens in De Afspraak
Ik hoor hem graag bezig. De man heeft rust. 

Het was een dag met moeilijke momenten. De tranen zaten hoog.
Gelukkig eindigde Wim De Vilder het journaal met een positieve noot: "We zijn de groei van het virus aan het afremmen."
Dank je wel, Wim.

We sloten af met veel gelach: Kung Fu Panda 2.
Fijn. 
Er was weer ruimte om wat blijer te zijn. 
Ik had een leuke live sessie met mijn leerlingen vandaag. 
Ik zag de vriend heel even aan de winkel, zij het op afstand. 
En ik kocht 10 rollen WC-papier ;)



donderdag 26 maart 2020

Dag 4 - #CoronaDays

Een lastige dag. 
Het begon 's ochtends en het ging maar door.
Het leek alsof er alleen maar slecht nieuws was vandaag. 
Ik had het heel moeilijk mijn gedachten op positief te zetten. 

Maar het was niet allemaal slecht.
Ik onthoud 
* de heerlijke geur van vers brood deze morgen. Programmeren van de broodbakmachine: check :) 
* de fluitende buurman buiten. "We zullen doorgaan". Tuurlijk :)
* het ontbijt met de zoon: "Wow, mama, er zijn nieuwe haaisoorten ontdekt ! Eens geen Coronanieuws !"
* de leuke filmpjes en lieve berichtjes van vriendinnen
* de onnozele 'fotoshoot' in de tuin. We hebben nu wel een foto voor Pepe ;)
* het momentje rust na het werk, in de zon