Maar niet altijd op een positieve manier.
Ik zag een deel van de film He named me Malala tijdens een wachtuur.
De onderdrukking van vrouwen heeft me altijd al boos gemaakt. Ik ben er van overtuigd dat de wereld een betere plaats kan zijn als vrouwen mee mogen doen en denken. Laat ze dus alsjeblief naar school gaan en leren.
Ik moest me heel hard inhouden om niet te gillen.
Een derde van de klas lag in slaap of hing onverschillig onderuit gezakt.
'Het was saai.'
'Het behoorde niet tot hun interessesfeer'.
'Waarom geen actiefilm ?'
...
De twee lesuren daarna luisterde ik mee naar de presentatie van YOUCA, Youth for Change and Action.
Twee jonge mannen uit El Salvador vertelden over hun land en over de verknipte omstandigheden waarin ze als jonge mensen leven.
Het was slikken.
Hopelijk ook voor de jongen mensen in de aula...
Deze avond speelde de zoon finale clubkampioenschap tennis.
Het duurde even, maar hij won.
Fijn !
En ik sloot de avond af met een glimlach.
Een absoluut fijne oud-leerling doet mee aan The Voice.
En gaat door naar de battles.
Geweldig zijn stem weer te horen !
Stemmen voor deze jongeman allemaal dus ! :)
