Dag 83 - #100HDays

Het bioritme staat nog niet op 'vakantie'. 

Een 'ochtendkop' dus ;)

Opruim- en modder-wat-aan-dag vandaag.

Beetje letterlijk. 

De hevige regen van woensdag zette het tuinhok onder water.

Tof ...

Het Bal van de zesdes was iets leuker dan. 

Knappe jongens en meisjes in feestelijke outfits. Elk jaar weer fijn om zien :)

Sommige hakken leken ons een uitdaging. Een hele avond dansen ? Op die dingen ? 

Gelukkig hadden de dames aan een schoenenswitch gedacht. 

Sneakers in de vestiaire. 

Grappig!

Ze leren duidelijk van hun voorgangers! 

;)

Het werd een fijne avond met fijne mensen.

Doen we nog eens !

:D 

Dag 17 - #100HDays

Met de dochter naar Gent deze avond.
Ze houdt van dans. Net als ik. :)
En moest nog een voorstelling bespreken voor Nederlands... ;) 

We zagen 'JOY' 
Een plezante afsluiter van de dag.
De choreografie van Ekman wàs ook joy! 
Glimlachen van begin tot eind. 

B.R.I.S.A. van Inger was anders. 
Serieuzer.
Maar met knipoog.
Zijn stijl bevalt me zeer. De invloed van Kylian en Naharin is duidelijk. 
Topchoreografen. Al jaren bij mijn favorieten. Inger mag mee op het lijstje.

Een fijne avond dus. 

Tot slot nog mijn fier moment van de dag:
ik stemde mijn cello helemaal zelf! 
Zonder kapotte snaren. 
Woehoew!

  

3. Upside down #52keer2018

Ik rijd graag langs het water naar huis. 

En ben altijd weer gefascineerd door het dubbele beeld van de oever.

Stel dat alles een tweede leven leidt, ondersteboven ? 

Hoe zou dat zijn ? 

Zelf was ik vrijdag helemaal ondersteboven. 
Ik zag Apocrifu van Cherkaoui in deSingel. 
Nog maar zelden zo ontroerd geweest.

Die beelden. 
Die kracht.
Dat einde. 

Ik voel het nog.

een recensie - link 
fragmenten - link 

Dag 100 - #100HD

Een drukke dag.
Klassenraad, administratie, oudercontact ...
En dan snel de auto in. 
Met de dochter naar Wim Vandekeybus in deSingel.
Mockumentary of a Contemporary Saviour.

Ongeveer twee uur zaten we in een 'safe house'.
Wij en zeven personages, gered door een messias.
De wereld buiten is onleefbaar. 

Sciencefiction meets religion.

Ik weet nog niet wat ik er van vind. 
Er was dans. 
En tekst. 
Veel geschreeuw. Gekronkel. Gedoe.
Voor wie wil, een link.
En nog een: Vandekeybus licht toe - link.
Ik laat het wat bezinken...

100 happy days. Met pauzes. 
Ik heb ze weer gehad.
;) 

Dag. 

Tot gauw.

Dag 95 - #100HD

Pina Bausch.

Ik ben fan. 

Maar dat zei ik al eens.

:)

Gisteren zag ik ‘Viktor’.  

Ik was doodmoe na een zware dag. 

En voelde hoe ik moeite moest doen om haar krachtige en tegelijk verwarrende, visueel uitdagende taal te volgen. 

Ik snapte er bij momenten niets van. 

Maar ze maakt me nieuwsgierig. 

Wat ze doet is puur en echt. 

'Mooi'

Ik hou ervan.

Le Langage chorégraphique de Pina Bausch van Brigitte Gauthier staat al een tijdje in mijn boekenkast.

Ik lees het binnenkort eens ... 

Dag 37 - #100HD

Deliberaties.
Veel wachten dus ;) 
En best ok als het wat vooruit gaat :).

Op weg naar huis kwam ik de dochter tegen.  
Kajakken op de Oude Dender. 
Met een tros klasgenoten en een trio leerkrachten in gepaste teamoutfit :D.
Dikke fun ! 

Tijd voor quality time met de zoon. 
Een duik in de gezelschapsspelen. 
Hm. Ik kreeg op mijn doos.
Wacht maar ... volgende keer ... ! ;D

En deze avond vierden we mijn 'balletjuf'. 
Zoveel jaar terug ging ik voor het eerst naar haar balletschool. 
Ik was zes. 
En ben nog steeds dankbaar voor dat moment. 
Ik kan me geen leven voorstellen zonder dans en muziek.

Dank je wel, Hedwige
x

Dag 14 - #100HD

Een beetje chaos en zenuwen vandaag: de examens staan voor de deur. 
Examenvragen bedenken dus...

Gelukkig ook fijne dingen tussendoor :)
De zoon won een spannende match en speelt finale interclub eind juni. 
#trots

Het nichtje verjaart overmorgen. 
Ik ging met de dochter op zoek naar een cadeautje. 
#gezelllig

En nu kruip ik in bed met heerlijke beelden dans na een avond in de Vlaamse Opera: Pina Bausch, Martha Graham en Annabelle Lopez. 
#genieten

#100happydays - dag 86

Zon zon zon ! 
Daar wordt een mens zo blij van ! 
Tijd voor mijn zomerse 'anti-vliegslingers' :)

Een rustige dag verder. 
Boodschappen doen en verbeteren.

De dochter was op stap met vriendinnen. De zoon werd opgehaald om te tennissen.

Eind van de dag, motoritje naar De Singel. Laatste dansvoorstelling in de abonnementsreeks. 
Forsythes 'Impressing the Csar' 
Ge-wel-dig! 
😳😄

In the middle, somewhat elevated

#100happydays - dag 80

Verrassing vandaag. 
Toonmoment dans van de dochter. 
'Kom jij naar mijn voorstelling, mama?'
😳 Tuurlijk, schat! 
‪#‎flexibel‬
‪#‎trots‬

#100happydays - dag 73

Dans en quality time met de dochter ❤️

#100happydays - dag 37

Hectische dag. 
Veel focus, weinig pauze ...

Ik had gehoopt te ontspannen bij een avond dans in De Singel.

Ik bleek alleen niet in de stemming voor de sfeer van 'Still life'. 
Mooie momenten, knappe vondsten, ... maar de traagheid van de herhaling - gewild of niet - maakte me nerveus. 
Positief : we hielden vol tot het einde. 
;)

Het fijnste moment van de dag komt er nu aan: bedtijd. En het vooruitzicht wat uit te slapen :)

#100happydays - dag 29

Parijs ❤️

Opéra Garnier

#projectblogboek : vijf keer dans - deel 1 ;)

Dat ik van dans hou, hoeft niet meer gezegd.
Denk ik. :)

Ik zet hier graag 5 momenten op rij. Muziek, mooie lijnen, en pure expressie.

1 In the spirit of Diaghilev - Faun
Ik hou van Sidi Larbi Cherkaoui. Hoe ik hem precies 'ontdekte', weet ik al niet meer, maar deze mooie 'Faun' was bij de eerste. Bam. Ik was mee.
Ik zag het ook live, en genoot. Verrukte bewondering. Soepele, vlotte, dierlijke elegantie...

bron

2 Valtari - Sigur Ròs : 'pakt' mij elke keer weer.

Ik probeerde ooit uit te leggen waarom, botste tot mijn verbazing op een muur van niet begrijpen, niet voelen, en vond het vreemd.
Het was een les.
Dans is voor iedereen anders. Kijk dus gewoon, en voel. Of net niet. :)

bron

3 Pina Bausch - Sacre du printemps.
Pina Bausch. Zucht. Mijn absoluut favoriete choreografe.
Haar stijl is eerlijk. Aards. In al die expressiviteit zit elegantie die bekoort en raakt. 
Café Müller en Sacre du printemps in de Singel vorig jaar. Wow.

bron

4 Batsheva Dance Company - Nahad Oharin : Minus 16.
Ik zag deze company lang lang geleden in het PSK, en was serieus onder de indruk van de choreografie en de krachtige, percussieve muziek, die live gebracht werd.
De danstaal en filosofie van Ohad Naharin liggen me wel. Zijn Echad mi yodea (vanaf 3:46) zou ik graag eens beleven. De energie in dat repetitieve. Trance, kracht, en een soort drama dat niet los laat.

bron

5 Romeo et Juliette

bron

Kan hier niet ontbreken. Mijn favoriet liefdesverhaal. Het moment waarop Juliette wakker wordt, haar geliefde ziet en ontdekt dat hij dood is. Ik zit elke keer in tranen. Niets aan te doen ...
Maar hier de balkonscène, als alles nog goed gaat ;). Heerlijk romantisch

 

#100happydays - dag 85

Drukke dag vandaag.
Ongeveer non stop evalueren van half negen tot half één. Rapportcommentaren invullen voor twee uur. Nog gauw kerstkaartjes en cadeautjes in orde brengen. Om kwart voor vier op school zijn voor oudercontactmarathon tot half negen.
Dat is klokje rond druk bezig zijn.

Best ok. Keeps the mind busy ;)

Nog even de drukte afschudden in de dansles en dan nog korte drink met een geweldige vriendin. Haar leven heeft ook best kuren.
We heffen het glas op afsluiten van fases...

#100happydays - dag 79

Een vrij nare droom zat in mijn lijf deze ochtend. Maar ik overleefde de vier uur toezicht bij het examen. Hoera ! 
Plusjes : een van de dames was jarig en had lekkers mee. En de sjaal wordt langer. :)

De dochter was goed gehumeurd vandaag. Uitgebreide onnozelheid op bed vanmorgen.
Resultaat : vreselijke foto's van mijn ochtendkop.
Nog één examen te gaan. Vrije namiddag. Nog meer onnozelheid in de zetel.
Resultaat : mama met een gepimpte GSM.

Tussen het verbeteren door, nog repeteren voor WINTERING morgen.
Een hele fijne vraag van de pianiste nadien. Of ik met haar iets klassieks wil dansen in februari.
Natuurlijk.
En ik rijd met een grote smile naar huis.

Vanavond nog frietjes met de kids en gezellig zetelen voor de buis. Ik werk morgen wel verder ...

Een foto van de dochter vandaag. Haar dolle bui mag nog even duren :)

#100happydays - dag 60

Een nieuwe werkdag. En in de spirit van gisteren som ik even de tussendoortjes op waar ik van genoot :

Ik vond "Orfeo" van Richard Powers in de bib. En heb het zo moeilijk dat boek weg te leggen. Hoe die man beschrijft. Ik moet gewoon die muziek erbij halen. En verder lezen.

Ik luisterde naar Klara's top 100 en viel soms stil.
"Lascia ch'io pianga". Bam. Was vergeten hoe dat vanaf de eerste noten direct in heel mijn lijf zit.

En gezien mijn dag dan toch vooral gevuld is met muziek...
Voor mij is het één van de mooiste dingen die bestaan.
Ik dans al heel mijn leven. Muziek kruipt in mijn lijf. Dat reageert. Altijd.
Sinds een vriend me ook met mijn hoofd leerde luisteren, ging er een nieuwe wereld open. De 2 samen, hoofd en buik, geweldig ;).

Dat ik fan ben van Bart Moeyaert zei ik al ergens, dacht ik. Hij was mijn korte leespauze, vandaag. Warme ontroering, als ik zijn gedichten lees. 

 uit : Verzamel de liefde.

En zopas stopte ik mijn kinderen in bed. Ik ben blij. Ze zijn er weer.

#100happydays - dag 57

Aan het eind van deze dag, voel ik me      tevreden. 
Het was een "Nu-dag". Geen sluier vandaag. Gewoon mogelijkheden en dingen zoals ze zijn. Geen stress.
Ik "was" vandaag. En "ben" nog steeds.
Heel mindful, lijkt me :D

Doelen en een duidelijke planning.
Ik moet die nieuwe combatchoreo gewoon kennen tegen dinsdag. Blokken dus en geen tijd voor muizenissen.
Ik wil ook dat minuet goed kunnen spelen tegen het concert. Oefenen dus. Elke dag even.
De afspraak in de bank lag ook al een tijdje vast. Incalculeren en efficiënt werken.

En dan de dag afsluiten met dans. Muziek. Een beetje denken, en vooral voelen. 
En dan gewoon    tevredenheid.

Dans

Ik hou wel van Griet Op De Beeck. Haar column in De Morgen is standaard zaterdagochtendlectuur. Elke keer weer geeft ze me goesting iets te lezen of te bekijken.

Vorig weekend had ze het over Like it here?, een documentaire met Elsie De Brauw, een Nederlandse actrice die in Tauerbach samenwerkt met Alain Platel.  Mijn nieuwsgierigheid was gewekt.

Een link naar de column vind je hier, de documentaire kan je bekijken via www.npo.nl, of hier.

Wat me vooral boeide was hoe Elsie De Brauw haar intrede in de dans beschrijft. Ze noemt het "een nieuw werelddeel betreden".
Heel boeiend.

Toen ik 6 was ging ik 'op ballet'. Er kwam een balletschool in Dendermonde en mijn moeder vond allicht ergens dat meisjes ballet hoorden te doen.
Ik dans nog steeds. Met heel mijn hart. En als het van mij afhangt, zal ik dat blijven doen.
Want ik geniet. Geniet van die momenten waarop ik gewoon één en alleen ben met de muziek. Waarop ik alles mag vergeten en gewoon voelen. Waarop ik naar die 'andere wereld' mag.

Ik werd ooit boos toen een vriend heel nuchter opmerkte : "dansen is dus gewoon therapie voor jou".
Ik vond dat zo koud, 'gewoon therapie'. Het reduceerde het tot iets utilitairs.
Maar het is een beetje waar.
Voor mij is dansen een uitlaatklep. Het is een manier om vrij te laten, wat van binnen zit. Dat vele, in mijn hoofd en mijn lijf, dat eruit moet.
Door los te laten. En gewoon te gaan. Met de flow.
Door hard te werken. Want dansen is ook controle. Beheersing. Focus. Bewustzijn. Van jezelf, je aanwezigheid, je lichaam.

Ik weet niet of ik van Tauerbach zou 'genieten'. Platel heeft een bewegingstaal die me niet altijd ligt. Maar wat ik geweldig vind, is hoe hij de link legt tussen antwoorden op 'moeilijke vragen' en wat je met jezelf doet.
Met je lichaam. Via je lichaam.
Hoe die antwoorden vertaald worden. Vorm krijgen. En van dans een manier maken om zoveel meer te zeggen dan met woorden.