Rome.
Je begint er toch beter aan met meer dan twee uur slaap... 😉
Fijn hier weer te zijn.
Ook al is het met duizend anderen. 😳
Gelukkig ben ik met een tof team op stap!
Of ik dat ook van de leerlingen kan zeggen, ontdek ik de komende dagen (en nachten 😳) wel ...
Romerodag vandaag.
Een toffe dag.
Allerlei activiteiten voor leerlingen en collega's, domeinoverschrijdend. Heel even waren we echt één school ;)
De zon scheen, iedereen was goed gehumeurd en er was tijd om wat te praten met fijne mensen.
Het we-leiden-de-vakantie-in-met-een-drankje-hier-is-een-glas-moment op het secretariaat was gezellig en de valies voor morgen is intussen ook al klaar.
We vertrekken vroeg. Héél vroeg.
Ik houd het hier kort dus.
Ci vediamo in Italia !
RSV-dag met de 4des vandaag.
Een hele dag rond relationele en seksuele vorming.
Boeiend!
Als opwarmer op school, een interactieve voorstelling rond grenzen stellen (met 'Renzo' uit Thuis! :) ) Tof !
De sfeer zat goed. Genoeg voer voor gesprek.
Ze doen soms beu, onze jonge mensen, maar op dagen als deze ben ik blij dat ze mondig zijn. Heerlijk hoe ze open durven vertellen over sex, relaties en wat hen bezig houdt. En fijn hoe ze dan toch openstaan voor een andere mening.
Ik had een toffe dag, met enthousiaste mensen.
En de frietjes in de zon hebben gesmaakt. Dank je wel, lieve collega ! ;)
Weinig slaap en een klassenraaddag.
Een uitdaging ;)
Maar ook een van die momenten in het jaar waarop je je collega's eens langer ziet dan vijf minuutjes tussendoor. Fijn.
En een excuus om mezelf te trakteren op een broodje.
Serrano special, je was lekker :).
Ik was blij thuis te zijn.
En zei 'ja' tegen de powernap in de zetel.
En ik zeg nu opnieuw 'ja'. Om nog even te genieten van een beetje warmte dat ik terug vond.
Een achtste lesuur is zelden leuk.
Dat vond de hemel ook vandaag. Hij kleurde donker en maakte zich boos.
Best spectaculair, wel.
Beetje solidair met mijn gemoed ook. Ik apprecieer het wel ;D
Ach, nee, dat is wat overdreven.
Ik voelde me niet zo donker.
Ik was verrast, gisteren, bij de reacties op mijn eerste dag.
Ze waren zowaar positief ;D
Het was lang geleden dat ik nog iets geschreven had. Ik was vergeten dat ik dat zo fijn vond.
Het donkere stemmetje in mijn oor moest even zwijgen...
Ik was dus klaar voor fijne momenten vandaag, hoe klein ook.
Ze waren er. Misschien gewoon omdat ik ze zag.
Een glimlach, een grapje, een gesprek, een gebaar.
Het deed deugd.
Net als de plensbui.
Ik zat er middenin.
Lekker !
Alles klinkt zo 'regen' als het giet.
En door plassen rijden blijft gewoon plezant :D
Morgen toch wel andere schoenen aandoen ...
Het huis is nog kil, maar ik heb het iets minder koud.
Het is meer dan een jaar geleden dat ik hier was.
Druk.
Veel andere dingen die aandacht vroegen.
Leuke dingen.
En minder leuke dingen.
Veel minder leuke.
Het gaat niet zo goed.
Dat zeg je normaal gezien niet over jezelf op het internet. Ik weid er niet over uit. Wie mij kent, weet het wel.
Het doet er ook niet toe.
Ik heb er genoeg van. Het is tijd om dat recht krabbelen wat te helpen.
Een nieuwe 100 happy days.
Elke dag iets fijns. Al is het maar één ding.
Dat moet wel lukken.
Vandaag:
Zon
Na een korte nacht.
Een zwaar hoofd vol vragen en onzekerheden.
Gelukkig genoeg te doen om niet te veel na te denken...
En lieve mensen.
De collega, die vraagt hoe het gaat.
De klas, die rustig meewerkt.
De leerlingen, die me enthousiast aanspreken over de eindejaarsreis.
De leerlingen, die kwetterend een stukje meerijden met de fiets.
De dochter. Het is altijd fijn haar even te zien tijdens de papa-week.
De cello, die klinkt zoals ik het wil.
Een rustige dag. Met zon.
En dat is voorlopig gewoon waar ik behoefte aan heb.
Ik gooi het in de weegschaal van de kilte die in mijn huis hangt.
Een moeilijke.
Ik ben niet zo goed in long exposure foto's blijkbaar ...
En ik had ook niet het geduld me er even op toe te leggen.
Het is wat het is.
;)
Vandaag.
Zonlicht.
Tulpen op komst.
