Weinig slaap en een klassenraaddag.
Een uitdaging ;)
Maar ook een van die momenten in het jaar waarop je je collega's eens langer ziet dan vijf minuutjes tussendoor. Fijn.
En een excuus om mezelf te trakteren op een broodje.
Serrano special, je was lekker :).
Ik was blij thuis te zijn.
En zei 'ja' tegen de powernap in de zetel.
En ik zeg nu opnieuw 'ja'. Om nog even te genieten van een beetje warmte dat ik terug vond.
Een achtste lesuur is zelden leuk.
Dat vond de hemel ook vandaag. Hij kleurde donker en maakte zich boos.
Best spectaculair, wel.
Beetje solidair met mijn gemoed ook. Ik apprecieer het wel ;D
Ach, nee, dat is wat overdreven.
Ik voelde me niet zo donker.
Ik was verrast, gisteren, bij de reacties op mijn eerste dag.
Ze waren zowaar positief ;D
Het was lang geleden dat ik nog iets geschreven had. Ik was vergeten dat ik dat zo fijn vond.
Het donkere stemmetje in mijn oor moest even zwijgen...
Ik was dus klaar voor fijne momenten vandaag, hoe klein ook.
Ze waren er. Misschien gewoon omdat ik ze zag.
Een glimlach, een grapje, een gesprek, een gebaar.
Het deed deugd.
Net als de plensbui.
Ik zat er middenin.
Lekker !
Alles klinkt zo 'regen' als het giet.
En door plassen rijden blijft gewoon plezant :D
Morgen toch wel andere schoenen aandoen ...
Het huis is nog kil, maar ik heb het iets minder koud.
Het is meer dan een jaar geleden dat ik hier was.
Druk.
Veel andere dingen die aandacht vroegen.
Leuke dingen.
En minder leuke dingen.
Veel minder leuke.
Het gaat niet zo goed.
Dat zeg je normaal gezien niet over jezelf op het internet. Ik weid er niet over uit. Wie mij kent, weet het wel.
Het doet er ook niet toe.
Ik heb er genoeg van. Het is tijd om dat recht krabbelen wat te helpen.
Een nieuwe 100 happy days.
Elke dag iets fijns. Al is het maar één ding.
Dat moet wel lukken.
Vandaag:
Zon
Na een korte nacht.
Een zwaar hoofd vol vragen en onzekerheden.
Gelukkig genoeg te doen om niet te veel na te denken...
En lieve mensen.
De collega, die vraagt hoe het gaat.
De klas, die rustig meewerkt.
De leerlingen, die me enthousiast aanspreken over de eindejaarsreis.
De leerlingen, die kwetterend een stukje meerijden met de fiets.
De dochter. Het is altijd fijn haar even te zien tijdens de papa-week.
De cello, die klinkt zoals ik het wil.
Een rustige dag. Met zon.
En dat is voorlopig gewoon waar ik behoefte aan heb.
Ik gooi het in de weegschaal van de kilte die in mijn huis hangt.
Een moeilijke.
Ik ben niet zo goed in long exposure foto's blijkbaar ...
En ik had ook niet het geduld me er even op toe te leggen.
Het is wat het is.
;)
Vandaag.
Zonlicht.
Tulpen op komst.
schaduw
lieve meme
je was zo lang een deel van ons leven
vreemd dat je er niet meer bent
Londen met de dochter.
Fijn :)
We eindigden in Notting Hill.
Een kledingwinkel trok mijn aandacht : tientallen oude naaimachines in de etalage.
Authentiek, denk ik, en allemaal anders.
Indrukwekkend.
Noot op voorhand:
Ik schreef dit vorige week. Een rare week.
Met wat vertraging dus:
SOOC
Ik moest het eens opzoeken.
Straight out of camera dus. Dat weet ik dan ook weer ;).
Het werden twee foto's.
Deze namiddag scheen de zon recht in de living.
Heerlijk licht. Ik liet het graag binnen.
Woensdag overleed mijn grootmoeder.
Het regende alle dagen sindsdien.
Vandaag even niet.
En zij, zij genoot ook van de zon.
