Dag 5 #100HD

Ik was altijd al dol op Monet. Zijn Nymphéas zijn ongelooflijk.
Ze hingen jarenlang als postkaart aan mijn muur.
Ik las over zijn huis en zijn tuin in Giverny en stelde me een zalige plaats voor, een paradijs van kleuren, groen en rust.
Een droom.

Vandaag was ik er.
En de tuin was prachtig.
De vijver met lelies absoluut geweldig.

Alleen wilden zo'n 500 anderen ook genieten van al dat moois.
Het werd voortschuifelen langs prachtige plekjes, stilstaan en wachten.
Vreselijk.
Ik voelde me als een toerist met een lijstje 'must-sees'.

Het positiefje ?
Ik heb me niet te druk gemaakt. 😉
Ik heb meegeschuifeld, stil gestaan en gewacht.

En ik droom dat ik er ooit eens alleen mag zijn.
Want het is er echt prachtig ...

Dag 4 - #100HD

Een drukke dag vandaag. 
Deze ochtend lijkt al lang gisteren. 
Ik ben tevreden moe...

Laat het weekend maar komen. 
Nog meer zon op komst. Hoera !

Dag 3 #100HD

Vier jaar geleden begon ik met cello.
Een geweldig instrument.
Jammer dat ik er niet eerder aan begon, denk ik vaak. 

Ik ben realistisch, hoor : ik ben te oud om nog pannen van daken te spelen. 
Niet dat ik die ambitie heb, maar als ik iets doe, dan moet dat goed zijn. 

Ik ben een strever. Altijd al geweest ;).
Ik bijt me vast. Ik ga ervoor.
En ik ben streng voor mijzelf. 
Niet snel tevreden. 
Genen ? Opvoeding?
Beiden, denk ik.

Mijn geluksmoment van de dag had ik daarnet, bij de pianorepetitie voor het toonmoment binnenkort.
Voor het eerst was ik zelf tevreden over hoe ik speelde. Rustig. Ontspannen. Tevreden.

Het mooie compliment achteraf gaf me een warm gevoel. 
Ik kan mijn instrument laten zingen... 

En dat neem ik mee vandaag.

De Elisabethwedstrijd zal ik niet halen. 
Maar echt 'muziek maken' lukt me misschien wel nog in de toekomst.

Als het niet te moeilijk is ... 
;)

Dag 2 - #100HD

De wereld zag er anders uit vandaag, zo leek het. 
Positiever. 

Het is de zon. 
Of mijn keuze voor een roze bril. 
Of mijn omgeving : "pas op, licht ontvlambaar". Duidelijke signalen ...

Het doet er eigenlijk niet toe.  
Een eerste happy dag.
Gelukt. Of toch vrij goed ;) 

Ik nam een rustig ontbijt. 
Reed naar school met lekkere muziek. 
Kreeg een opgewekte groet: "Bonjour, madame!" 
Had babbels met sympathieke collega's.

En liet wat dingen los...

Klasfoto op verplaatsing het laatste lesuur. Dag, uur dat ik echt wel nodig had! Ö 
Ach ja.
We aten een ijsje, de laatste 15 minuten. En haalden er wat Frans bij: parfums, cornets, gaufrettes ? 
La vie en rose, n'est-ce pas ? ;)

Ik glimlach vooral om een lieve leerling vandaag. 
Ze vond enthousiast dat mijn broek geweldig bij mij paste: "Zo helemaal u, mevrouw!"

Ik steek mijn tong uit ;p
Mijn familie vindt ze maar niks, die broeken... 

Dag 1 van 100 nieuwe #100HD

Een jaar geleden nam ik afscheid van 100 happy dagen. 
Mijn tweede reeks. Ik had nood aan positiviteit. 

"Relativeer." 
"Laat los." 
"Focus op het positieve."
Goede raad die ik steeds vaker krijg ... 

Ik ben het ermee eens. 

Een derde reeks dus.
Om bewust te kijken naar wat goed gaat.
Meer te genieten. 
Tevreden te zijn. 
Te glimlachen.

Afscheid

Ik verhuis. 
Begin een nieuw hoofdstuk.
En neem afscheid. 

Ik was onmiddellijk verliefd, vier jaar geleden. 
Een herenhuis. 
Stijlvol en elegant. Oud, met karakter en een verhaal.
Ik had er altijd al van gedroomd.

Het was best hard, soms. 
Een serieuze Back to Basics.
En het duurde even, voor ik me er thuis voelde, voor het wat 'Isa Belle' was. 
Maar ik woonde stijlvol en elegant, in een huis met karakter, en ineens ook mijn verhaal.

Vanaf morgen niet meer, dus. Het voelt een beetje vreemd. 
Want het is tijd voor iets nieuws. 
Ik heb het er wel mee gehad.

Dag, veel te luid verkeer. 

Dag, fuivende jeugd. 

Dag, afval in het keldergat. 

Dag, jankende honden van hiernaast. 

Dag, dekentje over mijn benen bij het werk. 

Dag, koude neus en handen.

Dag, veel te kleine keuken.

Dag, slechte oven. 

Dag, domme kraan.

Dag, vervelende naaktslakken.

Dag, waterkoker in de badkamer.

Dag, natte kou in de gang ...

En toch ook niet ...

Dag, tuintje in de zon.

Dag, geluiden van de stad.

Dag, fijne living.

Dag, mooi huis.

Dag, plekje van mij  ...

De eerste van de maand

1 september. Altijd een 'speciale' dag. 
En dit jaar zeker. 
Het Oscar Romerocollege is een feit. 

Ik ga niet liegen. Ik ben nog niet echt fan.

Ik was heel tevreden met mijn oude school en heb best gemengde gevoelens bij de nieuwe. 

Maar het is wat het is. En het heeft geen zin te negatief te doen. 
Een lijstje positiefjes dus, aan het eind van deze dag :)

Ik was blij met ...
* fijne nieuwe collega's
* vriendelijke hulp bij het zoeken naar hoe, wat, waar in een labyrint ;)
* een gezellig lokaal
* een korte babbel op een druk moment
* een beleefde klas
* zonnige muziek en enthousiasme 
* vriendschap

Morgen beginnen we er 'echt' aan, aan dat schooljaar. 
Spannend... 
Dat het er 'boenk op' mag zijn :D